zondag 1 februari 2009

Het Babe-verhaal




Guy en ik hebben 2 katten: Bol en Babe.

Zo'n 5 jaar geleden ongeveer begonnen ze 'rare bewegingen' te maken en heel veel lawaai te maken (om indruk te maken op de in-de-buurt-zijnde katers) wat heel erg vervelend was en dus besloot ik ze te laten steriliseren..

Een standaard operatie'tje dus!

Eerst was Bol aan de beurt en dat ging bijzonder vlot. Behalve dat de dierenarts zei: 'ik sneed haar open en ik zag overal vet!' Terwijl Bol toen echt heeel klein en mager was.. Ik dacht dat ze serieus overdreef... maar enkele jaren later was ze zo 'uitgezet' dat de dierenarts haar obesitas-korrels moest voorschrijven.. Maar da's een ander verhaal:)

Dan was het aan Babe. Ik bracht haar binnen voor de operatie en een tijdje later kreeg ik telefoon! 'Niet schrikken, ze is niet dood maar het heeft niet veel gescheeld'!!

Wat bleek, Babe was/is allergisch voor de verdoving die gebruikt wordt bij operaties.. Ze had een hartstilstand gekregen en de dierenarts heeft haar 20 min lang gereanimeerd!! 20 min lang!! De enige reden dat Babe nu nog leeft, is dat we haar bij zo'n fantastische dierenarts gebracht hadden, want 20 min reanimeren, dat doen ze soms bij een mens niet eens (denk ik)..

En dus heb ik sedertdien schrik dat ik misschien ook wel eens allergisch kan zijn! Heb laatst zelfs aan onze prof gevraagd of ze niet 'even kon testen' of ik niet allergisch voor de verdoving ben..

Ze keek mij aan alsof ik net een grapje gemaakt had! Maar toen ze mijn uiterst serieuze gezicht zag zei ze dat dat helaas niet mogelijk is..

En dan nu nog een foto van onze 2 'sterren' natuurlijk want alleen een verhaaltje vertellen over hen zonder illustratie, dat gaat niet op he!




6 opmerkingen:

Kim zei

Wah, wat een mooie katjes!!! Ik heb er ook twee, Gizmo & Teiger. Ben helemaal gek met ze, ze zijn nu ongeveer 7 jaar en heb ze sinds ze 3 maanden waren. Katten zijn zo heerlijk eigenwijs, vooral Gizmo, ze doet alleen dingen die ze niet mag. (en word er soms weleens gek van)

Geen zorgen maken over de operatie hoor, ze weten gelukkig wel wat ze doen, maar begrijp je angst ook wel. Voor je het weet, is het allemaal weer achter de rug. Je moet maar denken dat het voor een goed doel is! Succes en alvast veel beterschap!!! Liefs, Kim

Ester zei

Wat een schatten! Wie is wie? Wel een klein beetje grappig dat Bol, Bol heet.... of heette hij/zij eerst anders?

Ik kan me je angst voor de operatie wel voorstellen. Eerlijk over zijn naar de artsen toe. Uitleggen waar die angst vandaan komt. Dat is het enige wat ik je kan adviseren!

Sterkte en veel liefs,
Ester

Elke zei

@Ester: Bol is de rosse en die noemde vroeger inderdaad anders.. namelijk 'kleintje'.. Zo noem ik haar nu nog soms en dan vooral als anderen haar 'dikke' noemen:)

Anoniem zei

Wow wat een verhaal zeg! Heel bijzonder inderdaad de de dierenarts zo lang door ging met reanimeren. Mooie katten ook. Zelf hebben we er drie, europese korthaar. Twee cypers, ene zwart/wit en de andere wat meer grijs/wit. En een gewone zwart/wit.

Las je zorgen over de operatie. Natuurlijk vind je het eng. Je hebt het niet eerder mee gemaakt. Kan ik me voorstellen hoor. Maar ja, het zal toch moeten...zucht. Je kunt het vast wel en wees maar eerlijk over je gevoelens en angst. Misschien kunnen ze je wat geruststellen. Maar ik begrijp dat je er tegenop ziet.

Liefs An
www.ikhebeenwens.punt.nl

Astrid zei

Iekss. Zijn ze zeker dat dat echt niet kan. Allergisch voor verdoving...

Bokje zei

Liefste Elke,

Volgens mij heeft dit idd geen goed gedaan voor je vertrouwen voor narcose (die blijkbaar al laag was). Maar meisje, weet dat allergische reacties zelden voorkomen en dat ze niet steeds fataal zijn als ze voorkomen. Dus heb vertrouwen.
Volgens mij komt je angst net van het feit dat je nog nooit onder narcose bent geweest. Angst voor het onbekende.
Probeer te denken aan de positieve zaken die de operatie met zich mee zal brengen. Een mogelijk blijvende zwangerschap, want daarvoor dient de operatie in zijn eerste plaats hé.
Ik duim voor je meid!

Liefs,

Bokje