Zo, nu kunnen jullie je tenminste ook iets voorstellen bij mijn kat die volgende keer naar de vergadering gestuurd wordt! Een van deze 2 wordt het dus...

En ja, wat kan ik zeggen... onze katten kruipen graag ergens in of onder :)

Vergaderen

Had onlangs een hele namiddag vergadering voor mijn werk. Was een vergadering voor alle personen die dezelfde job als mij doen maar dan op een andere afdeling (allemaal ergens in België)

Vond het verschrikkelijk!! Naast mij zat iemand die net in dienst was (sedert begin oktober) en haar beperkte ervaring blijkbaar goed wou maken door zich te gedragen alsof ze een van de stichters van de organisatie was en er alles van wist...

Op ALLE vragen en mededelingen gaf zij een reactie, of het nu over haar afdeling ging of niet, of het nu een zinvolle opmerking was of niet... En ik werd er verschrikkelijk ambetant van!

Heb het sowieso niet zo begrepen op urenlange vergaderingen (iedereen die eindeloos hetzelfde zegt maar op een iets andere manier geformuleerd - en op het einde dan het besluit dat we er voorlopig 'niet uit geraken en het meenemen naar de volgende vergadering')

Vroeger kon ik mij altijd heel lang inhouden.... er moest echt al veel gebeuren voor ik (negatieve) commentaar gaf... nu moet ik mij serieus inhouden om niet te vlug commentaar te geven...:)

Denk dat ik volgende keer maar mijn kat stuur naar zo'n vergadering en achteraf gewoon het verslag opvraag!!

Rustig weekend gehad... Gezellig thuis met de stoof en de 2 katten binnen handbereik!

Zaterdag heb ik ook terug mijn regels gekregen dus deze morgen gebeld naar ziekenhuis om een afspraak voor een echo te maken! Ze verwachten ons volgende week woensdag om 8u50.

Op naar de volgende terugplaatsing! Hopelijk verloopt het ontdooien nu toch een stuk vlotter dan vorige keer!!

Ik hoop (niet zo) stiekem dat ze deze keer eens 2 embryo's kunnen terugplaatsen. Vroeger zei ik altijd dat ik liefst geen tweeling wou maar ben daar ondertussen toch serieus op teruggekomen. Zou het nu zelfs fantastisch vinden, onze kinderwens in één keer vervuld!

Pas op, we weten best dat dat heel erg zwaar zou zijn maar... ik zou daar minder tegenop zien dan tegen nog eens (wie weet hoeveel keer) heel dit 'gedoe'...

Enfin, dit is natuurlijk heel erg op de feiten vooroplopen! Best eerst even afwachten en zien hoe het deze keer loopt :)

Hout

Amai.... ik voel mijn armen en benen bijna niet meer!

Hebben vandaag een hele voorraad hout laten leveren om de winter(s) warm door te komen maar da's werken zeg! (tja, ben dan ook niet veel gewoon he, op 't werk moet ik hoogstens een balpen of rolletje tip-ex vasthouden...)

Alles moest eerst in de garage en dan van daaruit, door het huis, naar de tuin. Waar we nog vlug een soort 'houtkot' moesten ineenflansen.

De chauffeur kon niet voor onze poort staan omdat een van onze buren zijn auto daar geparkeerd had en niet thuis was om hem te verzetten... Dus hebben we wel wat heen en weer moeten lopen!

Maar.... vanavond kan ik nu wel lekker in de zetel liggen met zicht op de houtstoof en luisteren naar het hout dat in vlammen opgaat.... heb ik altijd zo'n mooi, rustgevend geluid gvonden!

De winter mag komen, wij zijn er klaar voor! Heb trouwens op het weerbericht gehoord dat er zondag kans op sneeuw is!! Van goeie timing gesproken :)

druk, druk, druk...

Veel bezoek en veel op bezoek gaan de komende dagen en weken! Het lijkt wel alsof iedereen opeens dringend wil langskomen of afspreken om iets te gaan doen!

Wel leuk natuurlijk.!!

Met schoonzus - en broer gaan we binnenkort een weekendje weg! Naar de kerstmarkt in Keulen, alvast wat sfeer gaan opsnuiven voor de komende feestdagen! Heb er al zin in!!

Daarnaast nog een paar verjaardagsfeestjes, een doopfeest en een geboortefeest en een aantal afspraken met vrienden die we al weer veel te lang niet meer gezien hebben...

En voor we het goed en wel beseffen zullen de feestdagen voor de deur staan!

Mijn hysteroscopie is voorlopig uitgesteld! Was even aan het tellen geweest en kwam dan plots tot het besef dat ik die dag waarschijnlijk mijn regels zal hebben. Even nagevraagd in het ziekenhuis, en zoals ik al dacht, het kan niet doorgaan dan!

Nu moesten we even nadenken of we dan alles maar opschuiven (volgende datum is pas begin volgend jaar) of dat we gewoon verdergaan met het terugplaatsen van onze ingevroren embryo's.

Aangezien de prof er zelf niet echt een probleem in zag en blijft denken dat we gewoon pech gehad hebben, hebben we besloten om de volgende terugplaatsing gewoon te laten doorgaan en te wachten met die hysteroscopie tot voor de volgende punctie (als het dan nog nodig is natuurlijk... hopelijk niet!!)

Dus cryo's, hou jullie maar al klaar want binnen enkele weken hopen we toch 2 van jullie al mee naar huis te nemen!!!

Frustraties

Iedereen die meeleest, sorry op voorhand maar hier komen enkele frustraties die mij even van het hart moeten...

Als Guy en ik een uitstapje maken of naar de cinema gaan ofzo krijgen we van koppels met kinderen vaak de reactie dat zij daar ook wel hoognodig aan toe zijn maar dat dat nu eenmaal moeilijk is als er kinderen zijn. En dat we er dus maar van moeten profiteren want eens er kinderen zijn is daar geen tijd meer voor.
Meestal reageer ik dan door te zeggen dat ze hun kroost best een dagje of nachtje (of beide) bij ons mogen laten om eens rustig met z'n 2 weg te gaan.
Maar daarop komt dan de reactie: graag maar misschien willen jullie daarna wel helemaal geen kinderen meer ...

En daar kan ik dan soms zo ambetant van worden! Alsof kinderen willen voor ons een soort van bevlieging is en we er helemaal geen idee van hebben dat het niet altijd even leuk en gemakkelijk zal zijn! Ik bedoel maar, zij hebben ervoor gekozen om kinderen te hebben, wij hebben er niet voor gekozen om ze (nog) niet te hebben!!

2de frustratie:
zoals ik misschien al eens vermeld heb werk ik in een hulpverleningscentrum voor drugsverslaafden. Nu hebben we de laatste tijd toevallig (?!) nogal wat zwangere cliënten. Vrouwen die vaak zwaar aan de drugs zitten, soms zelfs heroïne spuiten met naalden van vreemden, zwanger worden en dingen zeggen als : 'eigenlijk weet ik niet of ik dit kind wel wil, misschien laat ik het wel wegnemen, ik zie nog wel...'

Op het werk zelf kan ik mij wel inhouden en 'objectief' blijven maar als ik er 's avonds over nadenk vind ik het toch allemaal soms verschrikkelijk oneerlijk!

3de frustratie:
op sommige momenten gedraag ik mij echt als een 'bitch'. Tegenover de buitenwereld kan ik mij altijd wel inhouden, maar thuis bij Guy komen mijn frustraties er vaak uit... en dan kan Guy (ocharme) soms niet veel goed doen... Het gaat dan ook nooit over dingen die te maken hebben met onze 'pogingen' maar meestal over echt stomme dingen!

ok, dit was het voorlopig zo wel een beetje!

Da's natuurlijk het voordeel van een anonieme weblog, je kunt je gevoelens ventileren zonder dat iemand je er achteraf over aanspreekt :)

Nog even een berichtje voor Kirsten.

Bedankt voor je reacties op mijn blog en om mij op de hoogte te houden!! Hoop dat het nog altijd goed zit bij jou en dat je binnenkort een positieve zwangerschapstest in handen hebt!!!

Ik duim alleszins mee....