Heb ondertussen de test gedaan... en die was negatief:(

Heb ook wat bloedverlies ondertussen, nog niet zo veel maar nu toch al meer dan een paar uur geleden... Dus ik denk dat deze poging erop zit!

Ik begrijp het echt niet, waarom mislukt het nu weer terwijl we terug zo'n topembryo hadden??? Waar gaat het fout?? En waarom altijd op hetzelfde moment?? Is het dan toch die innesteling die niet lukt???

Is er dan bij mij (lichamelijk) een of ander probleem dat we niet weten en waar het aan kan liggen??

Zoveel vragen waar ik geen antwoord op weet en da's zo frustrerend....

Dinsdag moet ik (toch nog) bloed laten trekken in uz en dan vraag ik om zo snel mogelijk eens een afspraak met een prof te maken! Misschien moeten ze bij mij ook eens verder zoeken naar een mogelijke oorzaak van waarom het innestelen niet lukt....

.... of hoe je wereld zo opeens een beetje instort....

kleine update

Tot nu toe gaat alles goed! Nog geen bloed te zien...

Hopelijk blijft het zo!!!

Als deze namiddag nog alles goed is, doe ik een test!!!!!!!

Bedankt Ester voor al het duimen, heeft al geholpen tot nu toe!

Voorlopig nog niets te zien, maar ik voel wel vanalles....

Dit zijn toch echt wel de zwaarste en zenuwslopendste dagen van zo'n hele poging!

Kan toch ook niet goed zijn he, zoveel stress! maar wat doe je eraan...

stress

Begin wat buikpijn te krijgen.... Help!! Hopelijk is dit geen slecht teken... (slik slik)

Al een beetje goed nieuws!

Hebben deze morgen een brief gekregen van het uz met daarin het aantal ingevroren embryo's...

En het zijn er maar liefst 22!!! Wat gigantisch veel zeg:)

Natuurlijk zijn we hier ongelofelijk blij mee!! maar... we weten ondertussen ook wel al dat goeie 'tussenresultaten' nog geen garantie op een goed eindresultaat geven en da's natuurlijk het enige dat uiteindelijk telt..

Ons embryo'tje dat teruggeplaatst werd is een score 5 (ocharme, had toen nog maar 4 celletjes en moest al punten scoren...) en da's heel goed! In het evaluatiegesprek met de prof zei hij dat er van alle embryo's maar 5% score 5 is....

Maar het zegt ook niet alles, want de eerste keer hadden we ook een score 5...

Ik ben heel blij met hoe deze poging tot nu toe gelopen is, maar ik blijf voorzichtig en toch wat bang want het is nog altijd afwachten...

De stress begint stilaan toe te nemen!! Ben echt bang aan het worden en het liefst zou ik in mijn bed kruipen en slapen tot volgende week dinsdag en dan direct horen of ik zwanger ben of niet!

Dat het weekend maar vlug voorbij is! (dit zal dan zo ongeveer de enige keer zijn dat je mij dit hoort zeggen:)

Eerste wachtweek

De eerste wachtweek is achter de rug!! Vandaag zitten we aan de helft van het lange wachten...

Moet eerlijk zeggen dat die 1ste week mij altijd goed meevalt! Blij dat we zover geraakt zijn en dat er een mooie embryo teruggeplaatst werd en nog het volste vertrouwen want het kan nog niet fout lopen (toch niet dat ik het al zou weten dan)

Maar.... deze week zal wel wat anders zijn! Tegen het eind van de week, en dan zeker het weekend zal de stress genadeloos toeslaan! Het is de 2 vorige keren ook altijd op dezelfde dag fout gegaan en als ik even reken zou dit deze keer van 't weekend zijn...

Ik hoop zo dat we die datum van bloedprikken deze keer wel halen vol blijde verwachting en vol hoop nog!!

Deze week zullen we ook de brief krijgen waarin staat hoeveel van de andere embryo's ze kunnen invriezen hebben! Ben daar toch ook zeer benieuwd naar, hoeveel van die 25 er nu in de diepvries zitten...

Sentimentele gedachten...

Als we met een poging bezig zijn en dus vaak naar het UZ moeten, durf ik mij wel eens te 'verliezen' in sentimentele gedachten..

UZ is niet alleen het ziekenhuis waar Guy geopereerd werd en waar we nu bezig zijn met ICSI, het is ook het ziekenhuis waar mijn mama enkele jaren geleden overleden is...

Vaak overvalt mij de gedachte hoe 'mooi' het zou zijn moest het ziekenhuis waar haar leven eindigde, ook de plaats zijn waar het leven van haar kleinkind begint...

Hopelijk wordt deze droom (snel) werkelijkheid!!