Even snel een update want het is hier ontzettend druk met de verhuis van komende zaterdag.
Vorige vrijdag terug op controle geweest en alles zag er goed uit. Onze meid is goed gegroeid en woog toen 571 gram:)
Op een van die plaatsen waar de vliezen wat los zaten kon ze zien dat het al serieus verminderd was dus dat was zeker goed nieuws! Ik mag nu ook terug 'normaal' doen, dus gewoon de dingend doen die ik daarvoor ook deed! Joepie!!
Ben nu 23 weken. Volgende week donderdag heb ik terug een afspraak. Bij mijn eigen gyn deze keer.
dinsdag 14 juni 2011
dinsdag 7 juni 2011
verhuizen en ander werk zoeken
Voorlopig gaat alles hier goed! De bloeding is nu alweer 5 weken geleden en sedertdien is er niets meer aan de hand geweest. Ik hou mij nog altijd wat rustig maar stilaan begint alles terug wat in zijn plooi te vallen en bouwen we de hulp in het huishouden en voor Nand af!
Nu vrijdag mag ik nog eens op controle bij de gyn, ben alweer benieuwd!
Daarnaast hebben we het momenteel ook nogal druk want binnen een kleine 2 weken verhuizen we! We hebben in het verleden lang getwijfeld over al dan niet verhuizen maar nu gaat het dan toch echt gebeuren! Ons huis is verkocht en we hebben zelf een nieuw huis gekocht in een leuke wijk in de omstreken van Gent. We kijken er echt al naar uit om heel die verhuis eindelijk achter de rug te hebben want tussen de dozen leven is ook niet alles:)
Ik had ook aan mijn bazin gevraagd of ik na mijn loopbaanonderbreking halftijds kon terug komen werken omdat ik onze 2 kleintjes niet alle dagen naar de creche wil brengen maar dat ziet zij dus niet echt zitten. En omdat ik ook niet wil toegeven ziet het er dus naar uit dat ik een andere job zal moeten zoeken.. Had het liever anders gezien maar ik wil echt wel halftijds werken dus zit er niets anders op!
Met Nand gaat alles prima! Die kruipt en stapt (als hij zich ergens kan aan vasthouden) erop los en 'babbelt' ook heel veel. Zo grappig om naar te luisteren. Ik vind dit zo een leuke leeftijd nu, je kan er al zoveel mee doen. We genieten volop van ons kleine mannetje!
Nu vrijdag mag ik nog eens op controle bij de gyn, ben alweer benieuwd!
Daarnaast hebben we het momenteel ook nogal druk want binnen een kleine 2 weken verhuizen we! We hebben in het verleden lang getwijfeld over al dan niet verhuizen maar nu gaat het dan toch echt gebeuren! Ons huis is verkocht en we hebben zelf een nieuw huis gekocht in een leuke wijk in de omstreken van Gent. We kijken er echt al naar uit om heel die verhuis eindelijk achter de rug te hebben want tussen de dozen leven is ook niet alles:)
Ik had ook aan mijn bazin gevraagd of ik na mijn loopbaanonderbreking halftijds kon terug komen werken omdat ik onze 2 kleintjes niet alle dagen naar de creche wil brengen maar dat ziet zij dus niet echt zitten. En omdat ik ook niet wil toegeven ziet het er dus naar uit dat ik een andere job zal moeten zoeken.. Had het liever anders gezien maar ik wil echt wel halftijds werken dus zit er niets anders op!
Met Nand gaat alles prima! Die kruipt en stapt (als hij zich ergens kan aan vasthouden) erop los en 'babbelt' ook heel veel. Zo grappig om naar te luisteren. Ik vind dit zo een leuke leeftijd nu, je kan er al zoveel mee doen. We genieten volop van ons kleine mannetje!
dinsdag 24 mei 2011
Controle en 20 weken echo
Gisteren terug op controle geweest in uz.
Alles was rustig gebleven en ik had geen bloed meer verloren. Op de echo zag ze wel nog op die 2 plaatsen een stukje van de vliezen zitten met die klonter in maar het was niet toegenomen en er was ook nergens een actieve bloeding te zien. Dus voorlopig alles goed.
Ze kunnen natuurlijk niet garanderen dat het bloeden niet meer terug zal beginnen dus moet ik mij toch nog wat rustig houden en beetje bij beetje terug beginnen opbouwen. Daarbij moet ik goed in de gaten houden hoe mijn lichaam reageert en op tijd aan de bel trekken als ik bloed of vocht verlies of buikpijn krijg. Er is een grotere kans dat de vliezen vroeger breken..
Met de baby was ook alles goed. Die was goed gegroeid en weegt nu 330 gram. Ze heeft ook alle orgaantjes goed kunnen zien en ook dat was allemaal prima. Enkel het hoofdje kon ze niet goed opmeten omdat het 'slecht' lag dus dat zullen ze volgende keer nog eens doen.
Normaal moest ik pas binnen 4 weken terug op controle maar voor mijn gemoedsrust heb ik binnen 2 weken terug een afspraak gekregen.
Vooral hopen dat alles mooi rustig blijft dus en het bloeden wegblijft!!
Alles was rustig gebleven en ik had geen bloed meer verloren. Op de echo zag ze wel nog op die 2 plaatsen een stukje van de vliezen zitten met die klonter in maar het was niet toegenomen en er was ook nergens een actieve bloeding te zien. Dus voorlopig alles goed.
Ze kunnen natuurlijk niet garanderen dat het bloeden niet meer terug zal beginnen dus moet ik mij toch nog wat rustig houden en beetje bij beetje terug beginnen opbouwen. Daarbij moet ik goed in de gaten houden hoe mijn lichaam reageert en op tijd aan de bel trekken als ik bloed of vocht verlies of buikpijn krijg. Er is een grotere kans dat de vliezen vroeger breken..
Met de baby was ook alles goed. Die was goed gegroeid en weegt nu 330 gram. Ze heeft ook alle orgaantjes goed kunnen zien en ook dat was allemaal prima. Enkel het hoofdje kon ze niet goed opmeten omdat het 'slecht' lag dus dat zullen ze volgende keer nog eens doen.
Normaal moest ik pas binnen 4 weken terug op controle maar voor mijn gemoedsrust heb ik binnen 2 weken terug een afspraak gekregen.
Vooral hopen dat alles mooi rustig blijft dus en het bloeden wegblijft!!
zaterdag 14 mei 2011
Update
Vorige woensdag heb ik terug een echo gehad. Deze keer in het uz in Gent, waar ik voor de rest ook gevolgd word.
De afspraak was bij een assistente van mijn gyn omdat hijzelf echt ongelofelijk druk bezet is en dus niet zo snel plaats vrij had. De assistente deed een echo en al snel werd duidelijk dat ze er niet veel verstand van had.. Ze dacht dat ze de klonter zag en vroeg toen zelfs aan mij of ik het niet herkende want ze wist het toch niet zeker?!
We hebben er natuurlijk meteen op aangedrongen dat ze mijn eigen gyn belde om te overleggen en die besliste dan dat ze ineens de specialiste moest bellen om te komen kijken.
Na lang wachten kwam die dan en deed ze een uitgebreide echo. Ze zag op 2 plaatsen een stukje van de vliezen zitten, wat je eigenlijk niet zou mogen zien op een echo omdat die tegen de wand van de baarmoeder moeten zitten. En in een van die stukjes zat idd een bloedklonter.
Met het kindje was alles goed en die was ook goed gegroeid. Ze zag ook geen actieve bloeding meer. Zoals het er nu uitziet is er niet echt gevaar voor de baby maar alles hangt natuurlijk af van hoe het evolueert. Belangrijkste is dat het bloeden niet terug begint en dat ik geen buikpijn krijg. Anders moet ik direct naar het ziekenhuis gaan.. Het zou kunnen, in het beste geval, dat mijn lichaam dit zelf volledig oplost en dat ze er binnen enkele weken niets meer van zien. Dat is waar we nu op hopen natuurlijk. Er is wel een iets grotere kans dat mijn vliezen vroeger breken dan de uitgerekende datum.
Voorlopig moet ik mij nog rustig houden en binnen een goeie week heb ik terug een echo bij die specialiste. Zij gaat dan kijken hoe het geevolueerd is en dan weten we terug meer.
Nu maandag ben ik 19 weken, bijna aan de helft dus en nog een hele tijd te gaan.
De combinatie van Nand die eigenlijk normaal thuis zit bij mij en mij nu rustig moeten houden en geen trap mogen doen en hem niet mogen oppakken is heel moeilijk. De dagen dat Nand thuis blijft bij mij moet er eigenlijk bijna constant iemand bij ons zijn die hem wel kan oppakken.
Hopelijk krijgen we na de volgende echo positief nieuws en gaat het de goeie richting uit! Ik heb alvast een serieuze schrik opgedaan en het zal nog lang duren voor ik terug, een beetje, vertrouwen durf te krijgen in deze zwangerschap.
Wat het nog verwarrender maakt is dat op hetzelfde moment dat de zwangerschap zo angstig werd, ze ook ineens een stuk concreter werd.. Sedert mijn opname in het ziekenhuis is mijn buik echt goed zichtbaar geworden, ik voel regelmatig beweging en we zijn zo goed als zeker dat onze baby een meisje is!! Heel verwarrend allemaal!
De afspraak was bij een assistente van mijn gyn omdat hijzelf echt ongelofelijk druk bezet is en dus niet zo snel plaats vrij had. De assistente deed een echo en al snel werd duidelijk dat ze er niet veel verstand van had.. Ze dacht dat ze de klonter zag en vroeg toen zelfs aan mij of ik het niet herkende want ze wist het toch niet zeker?!
We hebben er natuurlijk meteen op aangedrongen dat ze mijn eigen gyn belde om te overleggen en die besliste dan dat ze ineens de specialiste moest bellen om te komen kijken.
Na lang wachten kwam die dan en deed ze een uitgebreide echo. Ze zag op 2 plaatsen een stukje van de vliezen zitten, wat je eigenlijk niet zou mogen zien op een echo omdat die tegen de wand van de baarmoeder moeten zitten. En in een van die stukjes zat idd een bloedklonter.
Met het kindje was alles goed en die was ook goed gegroeid. Ze zag ook geen actieve bloeding meer. Zoals het er nu uitziet is er niet echt gevaar voor de baby maar alles hangt natuurlijk af van hoe het evolueert. Belangrijkste is dat het bloeden niet terug begint en dat ik geen buikpijn krijg. Anders moet ik direct naar het ziekenhuis gaan.. Het zou kunnen, in het beste geval, dat mijn lichaam dit zelf volledig oplost en dat ze er binnen enkele weken niets meer van zien. Dat is waar we nu op hopen natuurlijk. Er is wel een iets grotere kans dat mijn vliezen vroeger breken dan de uitgerekende datum.
Voorlopig moet ik mij nog rustig houden en binnen een goeie week heb ik terug een echo bij die specialiste. Zij gaat dan kijken hoe het geevolueerd is en dan weten we terug meer.
Nu maandag ben ik 19 weken, bijna aan de helft dus en nog een hele tijd te gaan.
De combinatie van Nand die eigenlijk normaal thuis zit bij mij en mij nu rustig moeten houden en geen trap mogen doen en hem niet mogen oppakken is heel moeilijk. De dagen dat Nand thuis blijft bij mij moet er eigenlijk bijna constant iemand bij ons zijn die hem wel kan oppakken.
Hopelijk krijgen we na de volgende echo positief nieuws en gaat het de goeie richting uit! Ik heb alvast een serieuze schrik opgedaan en het zal nog lang duren voor ik terug, een beetje, vertrouwen durf te krijgen in deze zwangerschap.
Wat het nog verwarrender maakt is dat op hetzelfde moment dat de zwangerschap zo angstig werd, ze ook ineens een stuk concreter werd.. Sedert mijn opname in het ziekenhuis is mijn buik echt goed zichtbaar geworden, ik voel regelmatig beweging en we zijn zo goed als zeker dat onze baby een meisje is!! Heel verwarrend allemaal!
zaterdag 7 mei 2011
Geen onbezorgde zwangerschap..
De nacht van maandag op dinsdag kreeg ik opeens bloedverlies.. We reden naar de spoed en onderweg voelde ik het er echt uitlopen. In het ziekenhuis hebben ze naar het hartje geluisterd en gelukkig klopte dat goed.
Ik werd meteen ook opgenomen op de materniteit en de volgende dag tegen de middag kreeg ik een echo. Daarop was te zien dat het kindje het goed deed maar dat er wel een bloedklonter zit. Gelukkig zit die niet onder de placenta want dat was veel slechter geweest. Nu was er volgens de gyn niet echt gevaar voor het kindje maar ik moest wel strikte bedrust houden.
Ben sedert gisterennamiddag terug thuis. Heb in ziekenhuis nog paar keer een klein beetje bloed verloren maar voorlopig is er niets meer te zien.
Ik moet mij nog heel rustig houden, veel liggen, trappen vermijden en Nand niet oppakken. Volgende woensdag terug een echo en dan weten we meer!
We hebben zo'n schrik gehad dat het afgelopen was met deze zwangerschap toen we al dat bloed zagen.. Hopelijk blijft alles vanaf nu rustig voor de rest van de zwangerschap!!
Ik werd meteen ook opgenomen op de materniteit en de volgende dag tegen de middag kreeg ik een echo. Daarop was te zien dat het kindje het goed deed maar dat er wel een bloedklonter zit. Gelukkig zit die niet onder de placenta want dat was veel slechter geweest. Nu was er volgens de gyn niet echt gevaar voor het kindje maar ik moest wel strikte bedrust houden.
Ben sedert gisterennamiddag terug thuis. Heb in ziekenhuis nog paar keer een klein beetje bloed verloren maar voorlopig is er niets meer te zien.
Ik moet mij nog heel rustig houden, veel liggen, trappen vermijden en Nand niet oppakken. Volgende woensdag terug een echo en dan weten we meer!
We hebben zo'n schrik gehad dat het afgelopen was met deze zwangerschap toen we al dat bloed zagen.. Hopelijk blijft alles vanaf nu rustig voor de rest van de zwangerschap!!
vrijdag 29 april 2011
1 jaar!!
Lieve Nand
Vandaag precies 1 jaar geleden was een heel belangrijke en spannende dag voor ons! De dag dat we voor het eerst mama en papa zouden worden..
Al die jaren vooraf, toen we probeerden zwanger te worden, dacht ik dat ik wel ongeveer wist hoe het zou voelen om zelf een kindje te hebben. Maar eigenlijk wist ik toen nog helemaal niets.. Het gevoel dat mij overviel bij jouw geboorte is echt met niets te vergelijken. Langs de ene kant heel overweldigend maar langs de andere kant voelde het ook heel natuurlijk aan.. Ik keek naar jou toen je in mijn armen lag, vlak na je geboorte en het voelde zo juist. Jij hoort bij ons en mijn god wat zien we jou graag!!
De liefde die ik voor jou voel is onbeschrijfelijk en met niets te vergelijken. Voor jouw geboorte wist ik zelfs niet dat dit gevoel, zo sterk, bestond. Het maakt mij ook veel kwestbaarder dan ik vroeger was. Ik zou niets liever willen dan jou altijd en overal te beschermen, zodat niets of niemand jou ooit kan kwetsen. Natuurlijk weet ik wel dat dat niet kan en dat ook de minder leuke dingen deel uitmaken van het leven. Ik hoop alleen dat jouw papa en ik er altijd zullen kunnen zijn voor jou. Dat we allebei nog heel lang gezond mogen blijven en je kunnen begeleiden bij elke stap die je neemt waarbij je onze steun nodig hebt.
Mijn lieve jongen, wat ben je al groot geworden op dat jaar tijd en wat kan je al veel! Je bent een mannetje met pit, dat vertelden ze ons al enkele dagen na je geboorte op de materniteit en dat hoorden we ondertussen nog van verschillende personen:) De ene dag heb je het wat lastig, voel je dat je wereld opeens weer een beetje aan het veranderen is en je nieuwe dingen aan het leren bent. Op zo'n dag wil je eigenlijk alleen maar de hele dag rond mama hangen en o wee als ik je dan even terug op de grond zet om zelf iets te kunnen doen. Dan begin je heel zielig te wenen met dikke tranen en je armen uitgestrekt naar mij.. Ergens geniet ik ook wel stiekem van die dagen, de hele dag mijn kleine mannetje lekker dicht bij mij! Op andere dagen heb je het heel druk met alles te verkennen en te onderzoeken en heb je amper tijd om even rustig op onze schoot te zitten.
Elke dag nog kijken je papa en ik even naar elkaar en zeggen we tegen elkaar hoe geweldig jij bent en hoe blij we zijn dat jij er bent! Jij bent ons grote wonder!!
Elk geluidje of elke beweging die jij maakt vinden wij super en maakt ons trots. Als we vb ergens op bezoek zijn en je klapt opeens in je handjes dan stralen wij van trots en moeten we ons inhouden om niet tegen iedereen te zeggen 'hebben jullie dat wel gezien, hij klapt in zijn handjes:)'
Je bent ook een knuffelaar en kan er helemaal in opgaan als we je overladen met kusjes en knuffels. Je doet dan ook zelf volop mee met je typische geluidje erbij en veel zever:)
Je bent een koppigaard, zeker ook wat eten betreft. Melk, brood, fruit en zeker yoghurt gaan er prima in maar voor groenten of aardappelen of vlees doe jij je mond niet open.. Wat we ook proberen je wil zelfs niet even proeven. Nu moeten we wel toegeven dat je dat van geen vreemden hebt en dat wij allebei ook moeilijk waren voor groenten toen we klein waren.
Als ik ga slapen ga ik altijd eerst nog even naar jou kijken, lekker knus in je kleine bedje. Wat zie je er dan schattig uit en wat moet ik mij dan altijd inhouden om je niet te overladen met kusjes.
Lieve Nand, wat ben je mooi en wat zien we je graag!! En wat word je al groot!
Vandaag precies 1 jaar geleden was een heel belangrijke en spannende dag voor ons! De dag dat we voor het eerst mama en papa zouden worden..
Al die jaren vooraf, toen we probeerden zwanger te worden, dacht ik dat ik wel ongeveer wist hoe het zou voelen om zelf een kindje te hebben. Maar eigenlijk wist ik toen nog helemaal niets.. Het gevoel dat mij overviel bij jouw geboorte is echt met niets te vergelijken. Langs de ene kant heel overweldigend maar langs de andere kant voelde het ook heel natuurlijk aan.. Ik keek naar jou toen je in mijn armen lag, vlak na je geboorte en het voelde zo juist. Jij hoort bij ons en mijn god wat zien we jou graag!!
De liefde die ik voor jou voel is onbeschrijfelijk en met niets te vergelijken. Voor jouw geboorte wist ik zelfs niet dat dit gevoel, zo sterk, bestond. Het maakt mij ook veel kwestbaarder dan ik vroeger was. Ik zou niets liever willen dan jou altijd en overal te beschermen, zodat niets of niemand jou ooit kan kwetsen. Natuurlijk weet ik wel dat dat niet kan en dat ook de minder leuke dingen deel uitmaken van het leven. Ik hoop alleen dat jouw papa en ik er altijd zullen kunnen zijn voor jou. Dat we allebei nog heel lang gezond mogen blijven en je kunnen begeleiden bij elke stap die je neemt waarbij je onze steun nodig hebt.
Mijn lieve jongen, wat ben je al groot geworden op dat jaar tijd en wat kan je al veel! Je bent een mannetje met pit, dat vertelden ze ons al enkele dagen na je geboorte op de materniteit en dat hoorden we ondertussen nog van verschillende personen:) De ene dag heb je het wat lastig, voel je dat je wereld opeens weer een beetje aan het veranderen is en je nieuwe dingen aan het leren bent. Op zo'n dag wil je eigenlijk alleen maar de hele dag rond mama hangen en o wee als ik je dan even terug op de grond zet om zelf iets te kunnen doen. Dan begin je heel zielig te wenen met dikke tranen en je armen uitgestrekt naar mij.. Ergens geniet ik ook wel stiekem van die dagen, de hele dag mijn kleine mannetje lekker dicht bij mij! Op andere dagen heb je het heel druk met alles te verkennen en te onderzoeken en heb je amper tijd om even rustig op onze schoot te zitten.
Elke dag nog kijken je papa en ik even naar elkaar en zeggen we tegen elkaar hoe geweldig jij bent en hoe blij we zijn dat jij er bent! Jij bent ons grote wonder!!
Elk geluidje of elke beweging die jij maakt vinden wij super en maakt ons trots. Als we vb ergens op bezoek zijn en je klapt opeens in je handjes dan stralen wij van trots en moeten we ons inhouden om niet tegen iedereen te zeggen 'hebben jullie dat wel gezien, hij klapt in zijn handjes:)'
Je bent ook een knuffelaar en kan er helemaal in opgaan als we je overladen met kusjes en knuffels. Je doet dan ook zelf volop mee met je typische geluidje erbij en veel zever:)
Je bent een koppigaard, zeker ook wat eten betreft. Melk, brood, fruit en zeker yoghurt gaan er prima in maar voor groenten of aardappelen of vlees doe jij je mond niet open.. Wat we ook proberen je wil zelfs niet even proeven. Nu moeten we wel toegeven dat je dat van geen vreemden hebt en dat wij allebei ook moeilijk waren voor groenten toen we klein waren.
Als ik ga slapen ga ik altijd eerst nog even naar jou kijken, lekker knus in je kleine bedje. Wat zie je er dan schattig uit en wat moet ik mij dan altijd inhouden om je niet te overladen met kusjes.
Lieve Nand, wat ben je mooi en wat zien we je graag!! En wat word je al groot!
vrijdag 22 april 2011
Bijna 1 jaar!!
Gewoon omdat ik het zo een geweldige foto vind!! En omdat mijn lieve kleine mannetje volgende week gewoon al 1 jaar wordt.. Ongelofelijk!!
Abonneren op:
Posts (Atom)