Controle

Dinsdag naar het uz geweest! Ik moest op controle bij de arts die mij in februari geopereerd had, die zou een diagnostische hysteroscopie doen om te kijken of de wonde aan mijn baarmoeder mooi genezen is..

Na even wachten kwam men ons vertellen dat 'onze' dokter weggeroepen was voor een bevalling en dat iemand anders de hysteroscopie zou doen!

Toen ik klaar lag op de stoel kwam de assistente binnen die ik na mijn operatie ook al eens gezien had. Zij, samen met 2 verpleegsters zouden de klus klaren!

Ik had al een beetje spijt dat ik niet gezegd had dat ik wel op de 'echte' dokter zou wachten (we hebben immers al eens een slechte ervaring gehad met een assistente), maar ik lag toen al helemaal klaar in de stoel en liet het dus maar zo!

Daar heb ik achteraf toch spijt van gekregen want ze hebben eerst een hele tijd moeten prutsen en klungelen voor ze dat camera'tje op de juiste plaats kregen.. Met 3 waren ze op het schermpje aan het kijken en instructies aan het geven, 'probeer eens wat meer naar links, of nee, dan misschien naar rechts, enzo..

Uiteindelijk besloot ze om dan maar helemaal opnieuw te beginnen! De hele zooi eruit en dan alles er terug in! Was geen pretje, dat kan ik je wel zeggen.. Guy kon het ondertussen niet meer aanzien en keek echt de andere kant op! Was achteraf kwaad op zichzelf dat hij niet gezegd heeft dat ze ermee moesten stoppen..

Ze bleven maar proberen en ondertussen tegen mij zeggen 'u moet zich wel ontspannen hoor mevrouw, u spant zich helemaal op!' Hoe zou dat toch komen?!

Uiteindelijk was ze waar ze moest zijn en zag ze dat alles goed genezen was! Dus mogen we terug starten zoals afgesproken, in augustus!

Maar voor mij geen assistentes meer aan mijn lijf! Ik wacht vanaf nu wel op de 'echte' dokter!!

Dierentuin en op controle

We hebben een heel druk weekend achter de rug! Vrijdagavond zijn we gaan eten, naar een zalig wokrestaurant met een groot buffet met heel veel keuze.. Was super lekker!

Die avond hebben we dan een logé voor het weekend meegenomen naar huis. Een gastje van 14 die duidelijk een echte puber aan het worden is! Grappig om zien hoe belangrijk zijn 'look' geworden is, alles moet echt juist zijn!

En dan in de zetel hangen en alles 3 keer moeten vragen voor er een antwoord kwam:)

Zaterdag zijn we naar de dierentuin in Antwerpen geweest! Was niet zo druk, ondanks de zwangere olifant die op punt van bevallen stond..

's Avonds moesten we dan nog naar een verjaardagsfeestje. De zondag kregen we bezoek van Guy zijn broer met vrouw en kind en 's avonds zijn we onze logé thuis gaan afzetten en zijn we daar dan nog blijven eten!

Vandaag ben ik een dagje thuis want deze namiddag moet ik naar het uz op controle! Ik heb een afspraak bij de dokter die de operatie gedaan heeft. Hij gaat een hysteroscopie doen om te kijken of 'de wonde' aan mijn baarmoeder mooi genezen is! Hopelijk ziet het er allemaal goed uit en geeft hij zijn goedkeuring om in augustus terug te starten!!

Ben ook eens benieuwd wat hij ervan zal zeggen dat er nog altijd een draadje in mijn navel zit, 3 maanden na de operatie:)

Punten tellen enzo..

Alhoewel ik van mezelf vind dat ik de laatste tijd best let op wat ik eet en ook regelmatig sport bewees de weegschaal mij gisteren het tegendeel!! Kon mijn ogen bijna niet geloven toen ik het cijfer zag..

Ok, als ik mijn BMI uitreken dan zit ik perfect op mijn gewicht maar toch wil ik er zo'n 6 kilo af!!

En dus ga ik punten tellen! Mijn schoonzus is 20 kilo kwijt zo en dus heb ik mij er ook even in verdiept! Vanaf morgen begin ik ermee!!

En het zou mij niet verbazen dat de kilo's er dan inderdaad af vliegen want alles wat ik lekker vind mag dan niet meer.. Het mag wel maar dan ben je al heel veel van je punten kwijt..

Kaas vond ik altijd zo (lekker) gezond maar zal ik nu echt van mij menu moeten schrappen vrees ik, anders gaan al mijn punten daaraan op!

Ben eens benieuwd hoeveel ik na een week kwijt zal zijn als ik braaf punten tel!

Voor de rest gaat alles goed! Vrijdagavond zijn Guy en ik naar de sauna geweest! Ik zeg wel sauna maar daar ga ik eigenlijk maar heel even in om op te drogen, de rest van de tijd vind je mij in het stoombad of bubbelbad en da's echt puur ontspannen en genieten!

Gisteren zijn we gaan fietsen, een route van 50km! Daarmee is mijn start to bike avontuur dus tot een goed einde gebracht!!

Vandaag ben ik een dagje alleen thuis want Guy is deze morgen vroeg vertrokken voor een dagje vissen op zee! Vanavond ligt er dus, hopelijk, verse vis op ons bord!

Komende donderdag heb ik nog een verwendag! Maar dan met een vriendin. We gaan ons, met de bon van de flair '2 voor de prijs van 1', eens goed laten verwennen!

Ik begin nu toch ook een beetje ongeduldig te worden en af te tellen tot we terug met een poging mogen beginnen!! Gelukkig gaan we in juli op vakantie en als we terug zijn is het zover!!

Nu alleen nog hopen dat alles goed zal zijn bij de nacontrole van mijn operatie binnenkort!

Overspel: deel2!

Sedert mijn uitbarsting van vorige week is alles in een stroomversnelling gekomen! Vandaag was de laatste werkdag van mijn collega bij ons op 't werk! Dan toch!!

We hebben niet meer echt tegen elkaar gesproken na onze 'ruzie' en zijn eigenlijk de hele tijd uit elkaars buurt gebleven..

Hij is wel nog bij mij gekomen om afscheid te nemen voor hij vertrok! Hij zei dat hij enorm geschrokken was van mijn uitbarsting en dat hij kwaad was/is dat ik hem mijn excuses niet had aangeboden..

Tja, ergens kan ik hem daar wel in volgen hoor. Ik had op een rustige manier mijn mening kunnen zeggen zonder uit te vliegen tegen hem en heb daar inderdaad geen sorry voor gezegd.. Toen hij afscheid kwam nemen heb ik hem wel gezegd dat ik dat niet op die manier had moeten zeggen en heb ik mijn excuses aangeboden (beter laat dan nooit zeggen ze toch:)

Op dat moment was de emmer ook echt gewoon vol voor mij en dan kan ik nogal kort en grof uit de hoek komen.. Maar ik ben ook wel wat geschrokken van hem.. Hoe hij zich helemaal tegen mij keerde en deed alsof ik lucht was.. En om dan te merken dat mijn bazin dan ook zo tegen mij begon te doen, daar werd ik toch wat kwaad van.. Want op zich heeft heel dit gedoe niets met het werk te maken en om dan te ondervinden dat ik er wel wordt op afgerekend op 't werk, dat vind ik eigenlijk niet kunnen!

Nu, ik ben blij en opgelucht dat heel dit gedoe eindelijk achter de rug is!

Relaties liggen sowieso heel moeilijk bij ons op 't werk.. Zelfs al hebben 2 collega's een 'legale' relatie met elkaar, dan nog zou dat niet kunnen en zou 1 van beide overgeplaatst worden! En bij hen ligt het dan allemaal nog veel gevoeliger natuurlijk, ze hebben/hadden allebei een gezin en zijn ex werkt ook voor dezelfde werkgever maar in een andere afdeling. Moest de directie hiervan op de hoogte zijn, dan hadden ze allebei hun ontslag gekregen!

Ook de andere collega's zouden er moeite mee hebben. Zij profileert zich al jaren (en nu nog) als gelukkig getrouwde vrouw met 3 kindjes en hij is de 'arme' vrijgezel die nu terug alleen woont zonder zijn vrouw en kind.. Ze spelen hun rolletje goed waardoor niemand zou verwachten dat er iets anders aan de hand is.. Zelfs al weet iedereen dat ze heel vaak bij elkaar op de bureau zitten, een affaire verwacht je gewoon niet (zeker niet van haar)

Normaal zou zij ook morgen weggaan bij haar man en echt voor hem (de collega) kiezen.. Ik weet niet of dat nu nog altijd de planning is (heb ik hem niet meer durven vragen:) maar zij rept er alleszins met geen woord over..

Enfin, voor mij is heel dit gedoe nu alleszins een afgesloten hoofdstuk!!

Even paniek..

Vorige donderdag hadden we een afspraak bij een uroloog die een privé-praktijk heeft.

Zoals jullie waarschijnlijk wel weten heeft Guy zo'n drie en een half jaar geleden teelbalkanker gehad. Hij heeft een operatie gehad maar niets van chemo of stralingen ofzo en toch is hij sedertdien onvruchtbaar.. Gelukkig hebben we wel op voorhand voldoende sperma laten invriezen dus op dat vlak is er geen probleem!

Nu vroegen we ons wel altijd al af hoe het nu komt dat hij toch onvruchtbaar is en of er ev iets aan te doen is..

Na al een paar keer een vage uitleg gekregen te hebben wouden we nu eens een duidelijk antwoord en dus maakten we een afspraak bij die uroloog.

Toen hij donderdag hoorde van Guy zijn ziekte en operatie wou hij even een klinisch onderzoekje doen en tot ons grote verbazing voelde hij een zwelling in zijn lies!!! Wij terug helemaal in paniek natuurlijk!!

Voor er verder gesproken zou worden over zijn onvruchtbaarheid moesten we eerst uitzoeken wat dat 'gezwel' juist was... Dus maakte hij een afspraak voor een echo. Eerst kon dat pas binnen 2 weken maar op ons aandringen kon het dan volgende donderdag 'al'. De week daarna moesten we dan terug bij hem komen om te bespreken wat er aan de hand was. (want die echo-man zou ons niets zeggen dus zouden we dan nog niets weten)

Toen we daar buiten waren besloten we dat we in geen geval zo een week of 2 zouden rondlopen zonder meer te weten, daarvoor was de schrik al te groot op dat moment.

Dus zijn we direct naar mijn vader gereden die gelukkig thuis was en die heeft een echo geregeld voor dezelfde dag nog!

De volgende dag heb ik dan gebeld naar het uz om een afspraak te maken met zijn vaste urloog daar. Heb wat aangedrongen en de situatie uitgelegd en gelukkig konden we maandagmorgen er al naartoe gaan!

En dat hebben we gisteren dus gedaan!! En gelukkig is er geen reden tot paniek!! Het is een opgezwollen klier, waarschijnlijk door een splinter die hij een tijdje geleden in zijn voet gehad heeft en een beetje ontstoken was.. En dat zet zich dan op de klier in de lies!

Grote opluchting, alhoewel Guy er precies nog niet helemaal gerust in is... Nu moet hij eind juni sowieso terug op controle en ipv alleen bloedonderzoek moet hij dan ook nog eens onder de scanner om helemaal zeker te zijn..

Ik weet nu al dat de dag dat we daarvan de resultaten krijgen terug een zenuwslopende dag zal zijn:)

Maar voorlopig zijn we wel gerustgesteld!

Overspel!

Ik heb lang getwijfeld of ik dit bericht wel zou posten maar ik ga ervan uit dat niemand meeleest die ik ken in het dagelijkse leven.. En anders heb ik pech:)

Voor iedereen begint te denken dat die overspel op mezelf slaat.. niet dus he!!

Nee, mijn bazin op 't werk heeft nu al een jaar een affaire met een collega van mij en het begint mij echt de strot uit te komen! Ik ben trouwens de enige die ervan op de hoogte is (wegens mijn onfeilbare mensenkennis en intuïtie had ik dat direct door natuurlijk:)

Probleem is dat ze op het moment dat de affaire begon eigenlijk allebei een gezin hadden... Hij is 30, had een verloofde met wie hij net een huis gekocht had, samen hebben ze een kindje van toen 2 jaar en wouden 'beginnen' aan een 2de...

Zij is ergens rond de 40, heeft al bijna 20 jaar een man en samen hebben ze 3 kindjes...

Ondertussen is hij wel weg bij zijn vriendin maar zij speelt nog altijd 'happy family' met man en kinderen.. Man is er wel op uitgekomen en reageert heel kwaad en wil niet praten over 'uit elkaar gaan en een regeling voor de kinderen'

Probleem is dus dat ze enkel op het werk 'tijd' hebben om met elkaar 'aan te pappen' , achter de rug van iedereen. En ik moet zwijgen en doen alsof er niets aan de hand is!!

En dat ben ik nu dus zo ongelofelijk beu he, al dat achterbakse gedoe! Ik kan daar echt niet tegen... En dat heb ik hem (want zij praat er nooit over met mij, ze blijft zelfs gewoon praten over de weekendjes met haar gezin terwijl ze weet dat ik weet hoe het zit) al verschillende keren duidelijk gemaakt, dat ik er niet meer tegen kan en dat dat gedoe op 't werk moet stoppen! Ze zitten constant bij elkaar op de bureau terwijl ze zouden moeten werken en bedenken uitvluchten om er samen op uit te kunnen trekken tijdens de werkuren..

Dus had hij nu gezegd dat hij op 30 april stopt met werken bij ons en alles dan terug 'normaal' zal worden (op 't werk dan toch). Zij zou op 1 mei weggaan bij haar man. Dat was dus al 2 maand de afspraak en ik was echt aan het aftellen tot het zover was..

Komt hij nu gisteren vertellen dat het allemaal zo simpel niet is en hij misschien nog wel 3 maand langer zou blijven..

En dan had ik het dus gehad he! Ik heb veel geduld maar op is op!! En dus heb ik 'ruzie' gehad met hem! Denkt dat hij erg geschrokken is van mij want sedertdien durft hij niet meer in mijn buurt komen:)

Als hij 1 mei niet weg is dan overweeg ik om het ofwel tegen een collega te vertellen ofwel mijn bazin zelf er mee te confronteren want ik zie het echt niet langer zitten zo..

Wat denken jullie? Wat zouden jullie doen in mijn plaats? Ik weet dat ik, na al die tijd, niet meer objectief kan zijn hierover dus had ik graag eens jullie mening geweten...

Autorijden

Vandaag is het tijd voor een bekentenis!! Ik heb namelijk, tot mijn grote schaamte, nog altijd geen rijbewijs...

Toen ik 18 was hebben mijn ouders (en de rest van de familie) heel erg hun best gedaan om mij zover te krijgen om te leren autorijden, maar koppig als ik was (ben) wou ik dat echt niet.

Da's iets dat mij nooit heeft aangesproken om het te leren, ik weet zelf eigenlijk niet goed waarom. Vind het best wel eng, dat je op zoveel dingen moet letten en dat je zo'n grote verantwoordelijkheid hebt op dat moment. En een ongeluk is ook zo snel gebeurd..

Zo'n 3 jaar geleden, toen we beslist hadden om te verhuizen uit Gent, heb ik wel eens een poging gedaan. Heb mijn theoretisch examen gedaan (wou eigenlijk gewoon eens gaan kijken hoe zo'n examen in zijn werk gaat en had zo goed gegokt dat ik geslaagd bleek en dus het velletje meekreeg:)
Daarna heb ik ook (belachelijk) dure rijlessen gevolgd en daarna had ik een voorlopig rijbewijs waarmee ik anderhalf jaar alleen mocht rijden!! Maar dat heb ik dus nooit gedaan.. Ook niet met iemand erbij rijden trouwens..

Dat voorlopig rijbewijs is ondertussen vervallen maar omdat mijn theorie nog geldig was mocht ik een nieuw gaan afhalen! Nu mag ik 3 (!!) jaar samen met Guy rijden.

Dus heb ik besloten om er dan toch maar eens werk van te maken (ook al ben ik nog altijd niet echt enthousiast). We hebben een goedkope 2de handsauto gevonden en gisteren is de nummerplaat toegekomen!

Dus gaan we vandaag voor de eerste keer gaan rijden! Het zal mij benieuwen:)